چگونه IT بر مدیریت «پایدار» اثر می گذارد؟

فناوری اطلاعات (IT)، یکی از بخش های سازمان است که بیشترین آثار زیست محیطی و اجتماعی را دارد.

فناوری اطلاعات (IT)، یکی از بخش های سازمان است که بیشترین آثار زیست محیطی و اجتماعی را دارد. با این حال، به دلیل آنکه این بخش در پشت بخش های سخت تر و نمایان تر سازمان نهفته شده، به طور معمول مورد غفلت واقع می شود. بیشتر ما زمانی که به محل کار خود رسیده و پشت کامپیوترهایمان قرار می گیریم، به فعالیت های فراوانی که برای پیشبرد فعالیت ها و پشتیبانی از فرآیندها انجام می شود، توجهی نمی کنیم. این در حالی است که در روزگار کنونی، فناوری اطلاعات نه تنها منجر به افزایش بهره وری و کارآیی ما می شود بلکه آثار منفی فعالیت های ما بر محیط زیست را هم تشدید می کند. کافی است، نگاهی عمیق تر به ورای صفحات کامپیوترها و دستگاه های دیجیتال داشته باشید تا فرصت های بهبود عملکرد «سبز» خود و توجه اساسی تر به مشکلات زیست محیطی و اجتماعی را دریابید.

ترافیک اطلاعاتی. فناوری اطلاعات، به جای آنکه زندگی ما را ساده کرده و با افزایش کارآیی، زمان بیشتری برای فراغت و استراحت انسان فراهم کند، منجر به تسریع زندگی شده است. اکنون ساعات کاری به شدت افزایش یافته و افراد هم استرس بیشتری برای رسیدن بر سر کار خود دارند. آنها کارهای باقی مانده بسیاری دارند و انتظار می رود که تولیدات بیشتری هم داشته باشند. فناوری اطلاعات ما را قادر می سازد که اطلاعات بیشتری تولید و توزیع کنیم؛ ما هم این کار را انجام می دهیم! نتیجه آن می شود که بمباران اطلاعاتی بسیار بیشتر از آن مقداری است که مغز ما بتواند اقدام به پردازش آنها کند. از طرف دیگر، افزایش ارتباطات منجر به آن شده که هیچ گاه به طور واقعی از محل کار خود مرخص نشویم. اگر شما هم از کسانی هستید که در روزهای تعطیل، ایمیل خود را چک می کنید، به این موضوع فکر کنید.

مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای. جنبه دیگر فناوری اطلاعات، افزایش مصرف انرژی تجهیزات آن است. در حال حاضر، فناوری اطلاعات و ارتباطات سهمی حدودا 2 درصدی از گازهای گلخانه ای انتشاری جهان دارد. تقاضای روزافزون در این حوزه و به ویژه در چین و هند منجر به آن می شود که به زودی این رقم دوبرابر شود؛ حتی با وجود آنکه پیشرفت های جدید منجر به افزایش کارآیی و بهره وری تجهیزات خواهد شد. مصرف انرژی، فقط به دلیل اتصال کامپیوتر شما به برق شهری نیست. به تمام مراکز داده ای فکر کنید که در گوشه و کنار جهان، خانه سرورهای بزرگی هستند که اینترانت سازمان ها را به یکدیگر وصل کرده و از اینترنت جهانی پشتیبانی می کنند. این مراکز نه تنها برای کار کردن سرورهای خود به برق زیادی نیاز دارند، بلکه باید از سیستم های مکانیکی پرمصرفی استفاده کنند تا تجهیزاتشان خنک بمانند.

انتشار مواد سمی. تقاضا برای افزایش آنی خروجی سازمان ها، هم اثر زیست محیطی سنگینی به دنبال خواهد داشت. تجهیزاتی که فعالیت های اطلاعاتی و ارتباطی را به پیش می برند، از مواد آلاینده و سمی بسیاری ساخته شده اند. با توجه به آنکه ساخت بسیاری از تجهیزات الکترونیکی در کشورهای در حال توسعه و با کمترین حفاظت های زیست محیطی انجام می شود، ساکنان محلی آنها در معرض انواع مختلفی از مواد شیمیایی و فلزات سنگین قرار می گیرند که خطری جدی برای سلامت و زندگی آنها است.

انباشت ضایعات. مشکل دیگری که در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات وجود دارد، اتمام عمر مفید تجهیزات است. موضوع آن است که با پیشرفت علم، در سال های اخیر، نرخ از رواج افتادن دستگاه های الکترونیکی هم به شدت افزایش یافته و در هر سال، دستگاه های بسیاری از رده خارج می شوند. گفته می شود که با ظهور تلویزیون های دیجیتال، در ایالات متحده و تنها در عرض یک سال، نزدیک به 25 میلیون دستگاه تلویزیون کنار گذاشته شد. این وضعیت در شرکت ها و سازمان های مختلف هم مشاهده می شود. در هر سال، کامپیوترهای بسیاری از رده خارج می شوند و باید جای آنها را تجهیزات نو بگیرد. به این رقم، تلویزیون ها، مانیتورها، موبایل ها و سایر دستگاه های الکترونیکی را هم اضافه کنید. اما این همه دستگاه های الکترونیکی (که حاوی مواد سمی، شیمیایی و فلزات سنگین بسیاری هستند) به کجا می روند؟ برآورد شده که در کشوری مانند آمریکا، بین 70 تا 80 درصد از این دستگاه ها از محل های دفن زباله سردرمی آورند و باز هم محیط را در معرض آلودگی های بسیاری قرار می دهند. اما بقیه دستگاه ها و تجهیزات برای «بازیافت» به کشورهای دیگر صادر می شوند. هرچند برنامه ها و پروژه های بازیافتی مسوولیت پذیری هم وجود دارد، بسیاری از کارگاه های بازیافت واقع در کشورهای آفریقایی و آسیایی تنها منجر به حادتر شدن شرایط زیست محیطی می شوند. بسیاری از آنها که از فقر هم رنج می برند، برای دستیابی به فلزات قیمتی داخل دستگاه ها و مدارهای آنها اقدام به آتش زدن بخش های پلاستیکی می کنند. به این صورت، علاوه بر آنکه دودهای سمی زیادی وارد هوا می شود، فلزات سنگین هم به آب و خاک تحمیل می شود. حتی نرم افزارها هم آثار زیست محیطی بسیاری از خود برجای می گذارند.

لحظه ای به دیسک های فشرده مختلفی فکر کنید که برای ذخیره اطلاعات نرم افزارها و نصب آنها مورد استفاده قرار می گیرد. این دیسک ها را به چه شکلی باید بازیافت یا دفن کرد؟ علاوه بر این موضوع باید به آثار غیرمستقیم نرم افزارها هم توجه کرد که همان نیاز به سخت افزارهای جدید توانمند و منسوخ شدن دستگاه های قدیمی است.

شکاف دیجیتال. فناوری اطلاعات علاوه بر آثار مختلف خود، بر اجتماع هم اثر می گذارد. فناوری (ارتباطات و مخابرات، دسترسی به اینترنت و محاسبات) شکاف فقیر و غنی را افزایش می دهد. دسترسی به این فناوری ها منجر به برابری اجتماعی می شود و فقدان آنها نابرابری ها را افزایش می دهد. این موضوع به خوبی در سطح جهان هم مشاهده می شود. درحالی که برآورد می شود تا حدود 500 میلیون کاربر اینترنت در سراسر جهان وجود داشته باشند، بیشتر آنها در جهان غرب ساکن هستند. علاوه بر این ویژگی ها باید به این موضوع هم اشاره کرد که فناوری اطلاعات امکان صادرات مشاغل به سراسر جهان را هم فراهم می آورد. اکنون بسیاری از کشورهای پیشرفته می توانند بسیاری از مراکز پشتیبانی و محاسباتی خود را به کشورهای کم هزینه تر انتقال داده و شرایط جدیدی در جهان پدید آورند.

 

منبع: دنیای اقتصاد

درخواست مشاوره و راهنمایی

Please type your full name.
ثبت شماره تماس الزامی است
Invalid email address.
Please type your full name.
Please type your full name.
Invalid Input
کد امنیتی لطفا کد درست را وارد نمایید

همکاری با پگاه سیستم

پگاه سیستم - نمایندگی فروش